Ικόνιο, η αγιοτόκος πρωτεύουσα της Λυκαονίας

23 Νοεμβρίου εορτή Άγιου Αμφιλοχίου επισκόπου και πολιούχου Ικονίου

Περίτεχνο μοτίβο από ύφασμα του Ικονίου.

Με την ευκαιρία της εορτής του πολιούχου του Ικονίου και σε ανάμνηση των εξ Ικονίου προερχομένων προσφύγων (κονιαλήδων) ανατρέχουμε στη ιστορία του:

Το Ικόνιο της Μικράς Ασίας υπήρξε σημαντικό κέντρο του μικρασιατικού ελληνισμού και αποτελούσε πόλη με ιδιαίτερο χαρακτήρα. Από το μεσαίωνα ακόμη ήταν έδρα μητρόπολης με συνολικό χριστιανικό πληθυσμό να ανέρχεται σε 53.225 πιστούς και την πόλη του Ικονίου να αριθμεί τους 3.000 ελληνορθόδοξους. Η ελληνική παιδεία ήταν ανεπτυγμένη σε όλες τις βαθμίδες: από νηπιαγωγεία μέχρι αστικές σχολές αρρένων και θηλέων. Στο Ικόνιο υπήρχαν επίσης δύο δυτικές σχολές.

Η ελληνική δραστηριότητα βέβαια κυριαρχούσε και στην οικονομία του Ικονίου και της ευρύτερης περιοχής (επαρχία Λυκαονίας) με κυριότερες επαγγελματικές ασχολίες αυτές της ταπητουργίας, της επεξεργασίας δερμάτων, την παραγωγή πυρίτιδας και την κτηνοτροφία. Κατασκευάζονταν επίσης τα διαδεδομένα στην Ανατολή πιλήματα (κετσέδες). Μετά την καταστροφή είναι οι εξ Ικονίου πρόσφυγες που θα φέρουν την τέχνη της ταπητουργίας στην Ελλάδα καθώς αυτή ήταν σχεδόν άγνωστη πριν την έλευση των προσφύγων.

Αγιολογικά, η περιοχή του Ικονίου έχει σημαντική θέση καθώς αποτελεί την πατρίδα πλήθους μαρτύρων όπως η Αγία Θέκλα , που υπήρξε η πρώτη γυναίκα απόστολος και πρωτομάρτυρας. Επίσης στην περιοχή βρισκόταν το φημισμένο Μοναστηριακό συγκρότημα του τοπικού αγίου Χαρίτωνος . Οι μουσουλμάνοι θεωρούσαν και αυτοί τον τόπο ιερό και ήταν σύνηθες το φαινόμενο να προσέρχονται εκεί για να προσευχηθούν και να συζητήσουν με τους Έλληνες μοναχούς.

Πρόσφυγες από το Ικόνιο διασκορπίστηκαν σε πολλά μέρη της Ελλάδας. Μάλιστα στο Πέραμα Αττικής και την Καρδίτσα έχουμε περιοχές αμιγώς προσφυγικές με το όνομα Νέο Ικόνιο.

Σπάραγμα κονιαλίδικης υφαντουργίας.

Τα ”Ρωμαίικα σχολεία της Πόλης” στο Παρίσι με την παρουσία της Ένωσής μας

Τα ”Ρωμαίικα σχολεία της Πόλης”, μια έκθεση του φωτογράφου Πάρι Πετρίδη από τη Θεσσαλονίκη ταξιδεύει στο Παρίσι και η Ένωση Μικρασιατών Φοιτητών ήταν παρούσα στα εγκαίνιά της με την Υπεύθυνη Δημοσίων Σχέσεων της Ένωσης, Αναστασία Αρζόγλου.

Υπό την αιγίδα του Μουσείου Φωτογραφίας και στα πλαίσια του Μήνα Φωτογραφίας στο Παρίσι, η σημαντική αυτή έκθεση παρουσιάζει στο γαλλικό κοινό όψεις της ελληνικής παιδείας στην Κωνσταντινούπολη. Η έκθεση παρουσιάστηκε ήδη με επιτυχία στη Biennale της Θεσσαλονίκης.

Η Αναστασία Αρζόγλου δίπλα στο Βαγγέλη Ιωακειμίδη του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης και τον Πάρι Πετρίδη

''Τα ρωμαίικα σχολεία της Πόλης'' του Πετρίδη, Le Mois de la Photo, Paris.

Παρίσι, Μήνας Φωτογραφίας, ''Τα ρωμαίικα σχολεία της Πόλης'' του Πάρι Πετρίδη

Από την έκθεση φωτογραφίας ''Τα ρωμαίικα σχολεία της Πόλης'', του Πετρίδη, Παρίσι, Νοεμβριος 2008.

Μέρες Πολυτεχνείου

Ήταν μονάχα δεκαοκτώ χρονώ

Μάτια κλειδωμένα, χέρια παγωμένα

Κείτεται

– δεκαοκτώ χρονώ ήτανε δεν ήτανε –

για να έχω εγώ πουλιά-φτερά στα χέρια μου

και συ στο σπιτάκι σου

μια γλάστρα με βασιλικό στο πεζουλάκι

και τα παιδιά μας ξένοιαστα να χτίζουνε το μέλλον.

Η μάνα του τον περιμένει και δεν έρχεται,

Η άνοιξη, του παίζει και δεν τηνε ξέρει πια.

Στις φλέβες του αίμα σταματημένο και πικρό

Γυαλί σπασμένο ο κόσμος, σωριασμένο πάνω του.

Για να έχω εγώ τον άσπρο μου ύπνο

Και συ γαρύφαλλο στο στόμα σου

Για να ’χουν τα παιδιά μας τον δικό τους ήλιο.