Ελλήνων μοιρολόι τουρκόφωνο

Δεκέμβριος 29, 2016

Βελετλέρι.jpg

Βελετλέρι Πρόυσας. Η παλαιά κρήνη.

29 Δεκεμβρίου

Τή αυτή ημέρα, Μνήμη πάντων τών Χριστιανών καί αδελφών ημών τών έν λιμώ καί δίψει καί μαχαίρα καί κρύει τελειωθέντων.

Δηλαδή, αυτή την ημέρα η Εκκλησία όρισε να τιμάται η μνήμη όλων των Χριστιανών, που μαρτύρησαν από πείνα, δίψα, κρύο και μαχαίρι για την πίστη του Χριστού και τα ονόματα τους δεν μας είναι γνωστά.

Κατά τα γεγονότα της Γενοκτονίας των Ελλήνων της Ανατολής (1913-1923), χιλιάδες πρόσωπα μαρτύρησαν από πείνα, δίψα, κρύο, μαχαίρι και άλλους τρόπους κατά τα τάγματα εργασίας, τις συστηματικές εκτελέσεις, την υποχρεωτική στράτευση που οδηγούσε σε βέβαιο θάνατο, τις φυλακίσεις, τις εκτοπίσεις και τους βασανισμούς. Έτσι την 29η Δεκεμβρίου τιμώνται και οι χριστιανοί αυτοί μάρτυρες της Μικράς Ασίας και της Θράκης, θύματα του τουρκικού εθνικισμού και των ποικίλων συμφερόντων των τότε Μεγάλων Δυνάμεων στην περιοχή.

Το παρακάτω μοιρολόι, αποτελεί ένα πικρό απόσταγμα πόνου των Ελλήνων που ήταν τουρκόφωνοι και υπέστησαν τη θηριωδία των Τούρκων.

Τουρκικά

Απόδοση στα Ελληνικά

Μελμεκετάν τσικτίκ
Γκαργκιμπί αργελντίκ
Αναντάμ μπαμπαντάμ
Ντιρί ντιρί αργελντίκ

Μπου γιαλάν ντουνιαντά
Να ισίμ γκαλντί
Κεμάλ ελιντά
Γκαρντασίμ γκαλντί

Ιστικάμ καζά-καζ
Βουρντουλά μπενί
Ελμανταν μεζαρά
Γκοιντουλά μπενίμ.

Βγήκαμε από την  πατρίδα
σαν χιόνι διαλυθήκαμε
Από μάνα και πατέρα
Ζωντανοί, ζωντανοί χωριστήκαμε

Σ’ αυτό τον ψεύτικο ντουνιά
Τι δουλειά(σκοπός) μου απόμεινε
Στου Κεμάλ τα χέρια
Ο αδερφός μου έμεινε

Έσκαβα χαρακώματα
με χτύπησαν
πριν να πεθάνω
μ’ έβαλαν στα μνήματα.

Στη Μικρά Ασία οι ακολουθίες και η Θεία Λειτουργία τελούνταν στα Ελληνικά. Η ανάγνωση του Ευαγγελίου όπου υπήρχαν τουρκόφωνοι Έλληνες γινόταν στα Ελληνικά και κατόπιν ο ιερέας το επεξηγούσε στους ενορίτες του στα τουρκικά.

Πολλοί δάσκαλοι προσπάθησαν να διδάξουν στους μαθητές τους τα Ελληνικά αλλά «βγήκαν κι οι πόλεμοι κι η αναμπουμπούλα κι ούτε σχολεία έμειναν, ούτε τίποτα» διηγούνται οι πρόσφυγες Βελετλεριώτες (από το Βελετλέρι της Προύσας).

Το γεγονός ότι η τουρκική γλώσσα δεν ήταν προϊόν ελεύθερης επιλογής τους, το φανερώνει και η μαρτυρία του Α. Χατζηκυριάκου. «Φαίνεται όμως ότι υπήρχε φόβος να μιλήσουμε Ελληνικά. Ακούσαμε πως στα χρόνια του παππού μας ένας δάσκαλος διάβαζε ελληνικά κι  ένας δικός μας είπε: Τι κάνεις βρε, θα μας κρεμάσουν οι Τούρκοι»

Μπορεί να επιβλήθηκε σε αυτούς τους ανθρώπους η τουρκική γλώσσα αλλά η εθνικότητά τους έμεινε ελληνική. Μέσα από τα τραγούδια τους, που τα σύνθεσε ο ίδιος ο λαός στην τουρκική γλώσσα, ξεχειλίζει ο μεγάλος πόνος για την πατρίδα τους και δικούς τους  που άφησαν πίσω καθώς και τα βάσανα που υπέφεραν.

 

Πηγές:
Δέσποινας Παρασκευά-Χράνη: »Ν.Τρίγλια Χαλκιδικής, Ένα ταξίδι μέσα στο Χρόνο και την Ιστορία»
Πηγή: http://diasporic.org/mnimes/archives/veletler-triglia-part-8
http://politistiko-ergasthri-nostos.blogspot.gr/2012/11/6.html
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s