Εκδηλώσεις μνήμης Μικρασιατικής Καταστροφής

 

 

Μικρασιάτισσα μάνα με τα παιδιά της. Η προσφυγιά, ο θρήνος αλλά και το κουράγιο για τη συνέχεια και το ρίζωμα στις νέες πατρίδες.

Κυριακή 13 Σεπτεμβρίου 2009

Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Καλαμαριάς

8:00 Αρχιερατική Θεία Λειτουργία επί τη μνήμη του Αγίου Χρυσοστόμου μητροπολίτου Σμύρνης, των συν αυτώ Αμβροσίου Μοσχονησίων, Γρηγορίου Κυδωνίων, Προκοπίου Ικονίου, Ευθυμίου Ζήλων και πάντων των μικρασιατών εθνομαρτύρων.

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2009

Πολιτιστικό Κέντρο ΄΄Μικρασία΄΄ (Μητρ.Καλλίδου 108, Καλαμαριά)

20:30 Ομιλία με θέμα τη Μικρασιατική Καταστροφή από τον καθηγητή της Κοινωνιολογίας της Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Νεοκλή Σαρρή.

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2009

Ιερός Καθεδρικός Ναός Της Του Θεού Σοφίας Θεσσαλονίκης

8:00 Αρχιερατική Θεία Λειτουργία

10.00 Επιμνημόσυνη Δέηση για τα θύματα της Μικρασιατικής Καταστροφής

Πλατεία Αγίας Σοφίας

10.45 Τρισάγιο και κατάθεση στεφάνων στον ανδριάντα του Αγίου εθνομάρτυρος Χρυσοστόμου Σμύρνης. 

Στη μνήμη 1.500.000 προγόνων μας που μαρτύρησαν κατά τη Μικρασιατική Καταστροφή.

 

Είναι ήδη πολύ, ευτυχώς, να είσαι Ίων, να είσαι από πρόσφυγες γονείς του 1922 . . . να έχεις σπίτι και αυλή και δέντρα και σκύλους και πουλιά ελεύθερα στα δέντρα, να έχεις φίλους και Θεό και ελπίδα για ειρηνική παλιννόστηση στη γη των προγόνων.

Βάσος Καπάνταης (1924-1990)

 

ΤΟ ΕΚΟΥΣΙΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΣΜΥΡΝΗΣ

Η πιο επίσημη περιγραφή για το μαρτύριο του Αγίου Χρυσοστόμου Σμύρνης είναι αυτή πού μας δίνει ο ιερωμένος βουλευτής των Παρισίων αββάς Εδουάρδος Σουλιέ.«Το απόγευμα της 9ης Σεπτεμβρίου δηλαδή 27η Αυγούστου (παλ. ημερολογίου), το γαλλικό προξενείο ειδοποιήθηκε, ότι ο ελληνορθόδοξος μητροπολίτης Χρυσόστομος, διέτρεχε έσχατο κίνδυνο και ότι θα έπρεπε να σταλεί άγημα από Γάλλους ναύτες για να προστατεύσουν την απειλούμενη ζωή του. Ο επικεφαλής του αγήματος πρότεινε στον ιεράρχη να τον οδηγήσει στην εκκλησία της «Sacre Coeur» ή στο Γαλλικό Προξενείο. Ο Χρυσόστομος δεν ανήκει στην Εκκλησία της Γαλλίας, άλλ’ αυτό δεν μ’ εμποδίζει να εκφράσω τον βαθύτατο σεβασμό προς την μνήμην του. Με ωραιότητα ψυχής αρνήθηκε να δεχθεί το προσφερόμενο καταφύγιο λέγων ότι το καθήκον του είναι να μείνει για να συγκακοπαθήσει με το ποίμνιόν του. Όταν το Γαλλικό άγημα απεχώρησε, κατέφθασε με στρατιωτική άμαξα τούρκος αξιωματικός, συνοδευόμενος από δύο στρατιώτες και έζήτησε από τον Χρυσόστομο να τον ακολουθήσει. Οδήγησαν τότε τον ιεράρχη εις τα άκρα των ευρωπαϊκών συνοικιών εμπρός σ’ ένα κουρείο. Εκεί του φόρεσαν άσπρη μπλούζα, ίσως για να διακρίνεται καλύτερα και εκεί διαδραματίσθηκε το φρικτό έγκλημα. Του ξερρίζωσαν τα γένεια, τον κτύπησαν με μαχαίρι πισώπλατα και στη συνέχεια λυσσασμένες ανθρώπινες ύαινες του έκοψαν μύτη κι αυτιά. Στο πλευρό των ανδρών συναγωνίζονταν μαινόμενες τουρκάλες πού ενθάρρυναν με αρές και κατάρες τους λυσσασμένους άνδρες τους. Αφού έρριξαν χάμω τον ιεράρχη και τον καταπάτησαν ο επικεφαλής αξιωματικός διέταξε χαμάληδες να σύρουν το πτώμα και αφού το πρόσδεσαν σε μια σακαράκα το βαλαν μπροστά κι άρχισε να τρέχει σβαρνίζοντας το άγιο λείψανο του μάρτυρα ιεράρχη πού σήκωσε στους ώμους του τις αμαρτίες του ελληνικού διχασμού και την υπεροψία των λεγόμενων χριστιανικών δυνάμεων… 

Ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης

 

Μνημεία Μικρασιατών – Μικρασιάτισσα Μάνα

Μυτιλήνη - προσφυγικός συνοικισμός Επάνω Σκάλας - Μνημείο Μικρασιάτισσας Μάνας

Ελευσίνα – Πλατεία Μικρασιατών

Νίκαια Αττικής. Το μνημείο της Μικρασιάτισσας Μάνας.

Λήμνος - Νέα Κούταλη. Μικρασιάτισσα Μάνα.

''Η Μικρασιάτισσα'' : Μνημείο Μικρασιατών προσφύγων - Αγιος Κωνσταντίνος Δήμου Αγρινίου

Δημοτική Πινακοθήκη Mυτιλήνης

H Δημοτική Πινακοθήκη Μυτιλήνης στεγάζεται σε ένα παλιό τριώροφο αρχοντικό (Xαλίμ Mπέη), χαρακτηριστικό δείγμα της τοπικής αρχιτεκτονικής, που δεσπόζει στην προσφυγική περιοχή της Eπάνω Σκάλας. Το κτίριο μάλιστα χρησιμοποιήθηκε και για να στεγάσει πρόσφυγες που κατεφθασαν στο νησί μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή. 

Το αρχοντικό μετα την ανακαίνισή του στεγάζει μια από τις σημαντικότερες συλλογές έργων ζωγραφικής, η οποία δωρήθηκε στο Δήμο Μυτιλήνης από τον Γιώργο Σίμο – Πετρή και την αδελφή του Έλλη Σίμου.
 

O Γιώργος Σίμος – Πετρής, γεννημένος στη Μυτιλήνη από μικρασιάτες γονείς (από το Αϊβαλί) , ήταν ένας από τους σημαντικότερους τεχνοκριτικούς της χώρας, ένας “διανοητής” της εικαστικής τέχνης,

Επιθεώρηση Τέχνης

προσωπικός φίλος των μεγαλύτερων Eλλήνων ζωγράφων. Επέδειξε σημαντική αντιστασιακή δράση.Το 1953 άρχισε να δημοσιεύει τακτικά τεχνοκριτικές στην εφημερίδα «Αυγή», ενώ από τον Ιούνιο του 1955 μέχρι το 1967 συμμετείχε στη Συντακτική Επιτροπή της «Επιθεώρησης Τέχνης»-η οποία ακόμα και σήμερα αποτελέι πρότυπο. Μετά το θάνατό του δώρισε την προσωπική του συλλογή, αποτελούμενη από 110 πίνακες στη Δημοτική Πινακοθήκη.

Ανάμεσα στα έργα της Πινακοθήκης βρίσκονται και πίνακες του επίσης μικρασιάτη Ορέστη Κανέλλη. Ο Κανέλλης γεννήθηκε στη Σμύρνη τον Ιούνιο του 1910  και εγκαταστάθηκε μετά το τέλος των σπουδών του στη Μυτιλήνη. Σπούδασε σε ελεύθερες Ακαδημίες του Παρισιού και κυρίως στη Γκράντ Σωμιέρ.

''Ελιές'' του Ορέστη Κανέλλη , λάδι σε χαρτόνι

”Άνθρωποι και εικόνες: Κειμήλια προσφύγων” στο Βυζαντινό Μουσείο

Το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο Αθηνών διοργανώνει την περιοδική έκθεση με τίτλο: «Άνθρωποι και εικόνες: Κειμήλια προσφύγων». Η έκθεση εγκαινιάζεται τη Δευτέρα 29/6/09 και ώρα 20:00 και θα διαρκέσει έως τις 31/8/09. 

Μετά τη μικρασιατική καταστροφή, εκατοντάδες κιβώτια με κειμήλια από ναούς των κοινοτήτων της Ανατολικής Θράκης και της Μικράς Ασίας συγκεντρώνονται για φύλαξη στο Βυζαντινό Μουσείο.

Πολλά από αυτά επιστρέφονται στους πρόσφυγες, ενώ εκείνα που παραμένουν συγκροτούν τη Συλλογή Κειμηλίων Προσφύγων: διακόσια και πλέον αντικείμενα (εικόνες, άμφια, σκεύη, χειρόγραφα, έντυπα κ.ά.), που προέρχονται στην πλειονότητά τους από την Καππαδοκία, την Ανατολική Θράκη και τον Πόντο.

Παρουσιάζονται ακόμη ιερά κειμήλια από το Μουσείο Μπενάκη, το Μουσείο Μικρασιατικού Ελληνισμού-Φιλιώ Χαϊδεμένου, τους Ιερούς Ναούς Μητρόπολης Νέας Ιωνίας και σωματεία προσφύγων, καθώς και ιδιωτικά ενθυμήματα και εικόνες από οικογενειακά εικονοστάσια που παραχωρήθηκαν στο Βυζαντινό Μουσείο από τους απογόνους των μικρασιατών προσφύγων.

Τα εκθέματα αυτά, μαζί με έγγραφα, φωτογραφίες αρχείου, προφορικές μαρτυρίες των προσφύγων και των ανθρώπων του μουσείου, καθώς και οπτικοακουστικά εκθέματα συνθέτουν το διαδραστικό περιβάλλον της έκθεσης.

Η έκθεση «Άνθρωποι και εικόνες: Κειμήλια προσφύγων» ανιχνεύει τους δεσμούς ανάμεσα στα μουσειακά εκθέματα και τους ανθρώπους. Προβάλλει σημαντικούς σταθμούς από το ταξίδι των ανθρώπων και των κειμηλίων από τις χώρες προέλευσής τους στις χώρες της νέας εγκατάστασής τους, από τις αρχές του 20ου αιώνα μέχρι σήμερα. Ανεξάρτητα από τη σημερινή τους χρήση —εκθέματα σε κρατικά μουσεία, σε ναούς ή σε ιδιωτικούς χώρους― λειτουργούν ως σύμβολα μνήμης και ταυτότητας.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης στη Σμύρνη

 

Στα ερείπια του Ναού της Θεοτόκου, στον αρχαιολογικό χώρο της Εφέσου όπου είχε συγκληθεί η Γ΄ Οικουμενική Σύνοδος εψάλη το περασμένο Σαββάτο το απόγευμα Εσπερινός, χοροστατούντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Παρόντες ήταν ο μητροπολίτης Μυτιλήνης Ιάκωβος, ο νομάρχης Λέσβου και πολλοί κληρικοί και λαϊκοί από τη Λέσβο, αλλά και ομάδα προσκυνητών από τη Μακεδονία.
Το πρωί της Κυριακής ο Οικουμενικός Πατριάρχης χοροστάτησε στη Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στον Ναό της Αγίας Φωτεινής στη Σμύρνη.
Ο Πατριάρχης, μετά το τέλος της λειτουργίας, τέλεσε τρισάγιο για την ανάπαυση των ψυχών των χριστιανών της Σμύρνης ενώ απευθυνόμενος στους συγκεντρωμένους τόνισε με έμφαση ότι “η Σμύρνη ζει και υπάρχει, είναι εδώ, αλλά απλώνεται και παντού όπου έχουν μεταφερθεί κυνηγημένα τα παιδιά της”.
Μοναδική ήταν και η στιγμή που ο Οικουμενικός Πατριάρχης τέλεσε τρισάγιο στο ελληνικό κοιμητήριο της Σμύρνης στους τάφους των παλιών, αλλά και των νεότερων Σμυρνιών.
http://omogeneia.ana-mpa.gr

 

Εσπερινός στα ερείπια του Ναού της Θεοτόκου στην 'Εφεσο

 

 

Η ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη στο ναό της Αγίας Φωτεινής στη Σμύρνη, την Κυριακή του Θωμά 26 Απριλίου 2009:

 

‘’Χριστός ανέστη!
Μέσα εις την χαρμόσυνον και φωτεινήν αναστάσιμον περίοδον ήλθαμε εις την Σμύρνην, την πολυτραγουδισμένην Ιωνικήν πρωτοπολιτείαν, διά να συνεορτάσωμεν εδώ εις το ταπεινόν δάνειον εκκλησάκι της Αγίας Φωτεινής την μεγάλην εορτήν της Χριστιανωσύνης, να ανταλλάξωμεν ασπασμόν αναστάσιμον και πασχαλίους ευχάς, και να προσκυνήσωμεν τον Νικητήν του θανάτου Χριστόν, τον εγείροντα τους νεκρούς και χαρίζοντα εις τον κόσμον ζωήν αιώνιον!
Η ευλογημένη γη της Ιωνίας, καρπερή και εις τα υλικά, καρπερή και εις τα πνευματικά, δεν έδωσε μόνον έναν Όμηρον και έναν Ηράκλειτον εις τα ελληνικά γράμματα και εις τον παγκόσμιον πολιτισμόν, κατά την αρχαιότητα, ούτε μόνον ένα Σεφέρην προσφάτως, αλλά και πλειάδα όλην Αγίων της Εκκλησίας, Μαρτύρων, Ομολογητών, Οσίων κ.λπ., οι οποίοι είναι παρόντες σήμερον εδώ και συνεορτάζουν μαζί μας την Ανάστασιν του Χριστού, μαζί με τον Απόστολον Θωμάν και την Ισαπόστολον Φωτεινήν. Όλα τα «μεγάλα στοιχεία» της Ασίας, τα «τετελειωμένα πνεύματα των δικαίων τούτης της γης, μαζί με όλα τα ξηρά οστά των πατέρων μας που αναπαύονται υπό σκληράς συνθήκας εις αυτά εδώ τα χώματα, μας επερίμεναν, αγαπητοί, να έλθουμε να τους πούμε το «Χριστός ανέστη!», να τους ανάψωμε ένα πασχαλινό κερί άσβηστης ελπίδος, να μνημονεύσωμε τα ονόματά τους εμπρός εις τον Αναστάντα Χριστόν και να Τον παρακαλέσωμεν να τους αξιώση μερίδος εις το αιώνιον Δείπνον Του και τιμής πολλής εις τον φαιδρόν Νυμφώνα της Βασιλείας Του.
Έτσι, εκαλέσαμεν ήδη όλους: τις γενεές των Μαρτύρων, αρχαίων και νεωτέρων, εκείνες των Ομολογητών, των Οσίων, των Δικαίων και των αθλητών της υπομονής και εγκαρτερήσεως, να πλαισιώσουν μαζί μας τον Θεοκήρυκα Θωμάν εις την ωραίαν ομολογίαν του ενώπιον του Αναστάντος Λυτρωτού: «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου!» Εκαλέσαμεν επίσης όλες τις στρατειές των καλών εργατών της μετανοίας να ενωθούν, κι εμείς μαζί τους!, με την πρώην σκοτεινήν εκείνην γυναίκα του Ευαγγελίου, την μετά ταύτα ολοφώτεινην Αγίαν Φωτεινήν, εις την «εν καινότητι ζωής» πορείαν της προς τον Αρχηγόν της σωτηρίας. Και όλοι, χωρίς καμμίαν εξαίρεσιν, να κρατήσουμε αναμμένη την πασχαλινή λαμπάδα της Πίστεως, της Αγάπης και της Ελπίδος εις τον εκ τάφου εγερθέντα Χριστόν, τον φωτοδότην, τον χορηγόν του ζώντος ύδατος, ο οποίος είναι η Οδός και η Αλήθεια και η Ζωή! Και αυτό το φως το ανέσπερον, να είμεθα έτοιμοι να μεταδώσουμε και να μεταλαμπαδεύσουμε και εις τους γύρω μας, που συνήθως προσπαθούν να φωτισθούν από πυγολαμπίδες ματαιότητος.
Αριθμητικώς, αγαπητοί Χριστιανοί, η παρουσία των Ορθοδόξων, και δη των ομογενών, είναι πλέον εις την Σμύρνην πολύ μικρά. Αλλά τα πνευματικά ζητήματα και όλα τα του Θεού, δεν συμπαθούν τους αριθμούς και τα μαθηματικά! Τα υπερβαίνουν! Έτσι, οι ολίγοι ημπορεί κατ’ ουσίαν να είναι πολλοί· οι αμελητέοι, σημαντικοί· οι μικροί, μεγάλοι! Οι λυχνίες των Εκκλησιών της Αποκαλύψεως εξωτερικώς φαίνονται σβησμένες, ή ότι έχουν μετακινηθή. Εμείς πιστεύομεν ότι είναι πάντοτε εδώ (και η της Σμύρνης!), αναμμένες (και η της Σμύρνης!), φωτεινές (και η της Σμύρνης!), διότι αυτά τα έχουν αναλάβει οι Άγγελοί των από τον ουρανόν! Πώς να είναι σβησμένη και νεκρά η λυχνία λ.χ. της Σμύρνης, όταν υπάρχη ένας Πολύκαρπος, ένας Βουκόλος και τόσοι άλλοι ιεροί Ποιμενάρχαι της πόλεως που αγίασαν, εθεώθησαν και συμβασιλεύουν αιωνίως με τον Αναστάντα Χριστόν; Πώς να είναι νεκρή η Σμύρνη, όταν ακόμα και οι καμπάνες της διαλαλούν την Ανάστασιν από κάποια άλλην Αγίαν Φωτεινήν, μίαν άλλην Σμύρνην, όπου κατέφυγαν τα παιδιά της ξεριζωμένα και τρομαγμένα; Πώς να είναι νεκρή η Σμύρνη, όταν τα αφρογάλανα κύματα του Αιγαίου στέλνουν από την μια μεριά του, φέρνουν από την άλλη, ύμνους, τραγούδια, μνήμες, δάκρυα και προσευχές; Η Σμύρνη ζη! Έχει ξεπεράσει την γεωγραφική και ιστορική στενότητα. Η Σμύρνη είναι ένα χρυσόπτερο όνειρο, που έχει πάντοτε όλον τον σεβασμόν μας, όλην την πονεμένην αγάπην μας και την διαρκή προσευχητικήν ενθύμησίν μας!
Αγαπητοί αδελφοί,
Καλώς ήλθαμε εις την Ιωνία! Καλώς ήλθαμε εις την Σμύρνην! Άξιο να θεωρήση ο Θεός τούτο το προσκύνημά μας και να μας χαρίση πλούσια τα δώρα της Αναστάσεώς Του: Την ειρήνην, το φως, την άφεσιν των παραπτωμάτων, την χαράν και την ζωήν την αληθινήν! Να μεταφέρετε εις τους οικείους σας και εις τους συνεργάτας σας και εις τους εν Ελλάδι και αλλαχού αδελφούς την αγάπην και την ευχήν της Μητρός Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως, η οποία πάντοτε επί του Σταυρού, και χωρίς Αποκαθήλωσιν, βιώνει την Ανάστασιν, βιώνει το Πάσχα, και δύναται εκ της πείρας της να βεβαιώνη ότι «ανέστη ο Κύριος όντως!» και εξακολουθεί να εγείρη τους νεκρούς και να ανιστά τους πένητας! Η πατρική ημών ευχή και Πατριαρχική αναστάσιμος ευλογία σας συνοδεύει όλους. Χριστός ανέστη! Χρόνια πολλά! Και του χρόνου πάλι εδώ!’’

Άγιος Γεώργιος Τροπαιοφόρος: ο μεγαλομάρτυς των Μικρασιατών

Ο  μεγαλομάρτυρας Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος αποτελεί γόνο της μικρασιατικής γης και συγκεκριμένα της Καππαδοκιας.  Γι’αυτό άλλωστε και είναι απο τους πιο αγαπημένους και περισσότερο τιμώμενους αγίους στη Μικρά Ασία και κατ’επέκταση στις περιοχές όπου εγκαταστάθηκαν πρόσφυγες στη μητροπολιτική Ελλάδα.

 Οι πιο γνωστοί Ναοί του Αγίου Γεωργίου στη Μικρά Ασία ήταν αυτός της Σμύρνης αλλά και των Κυδωνίων.  Στην πατρίδα του Αγίου Γεωργίου , την Καππαδοκια, συναντούμε τις πρώτες αγιογραφίες του εφιππου Αγίου Γεωργίου αλλά και τραγούδια που τον εξυμνούν.

Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος, ο επονομαζόμενος από τους μικρασιάτες ''Αη Γιώργης ο ωραίος'' (Βυζαντινή φορητή εικόνα από τη Μικρά Ασία)

Ιερός Ναός Aγίου Γεωργίου Σμύρνης (κατεστράφη κατα την πυρπόληση της Σμύρνης το 1922)

Αγιος Γεωργιος Κυδωνιων

Καππαδοκία - τοιχογραφία του Αγίου Γεωργίου

ΑΓΙΕ ΜΟΥ ΓΙΩΡΓΗ (Παραδοσιακό Καππαδοκίας Μικράς Ασίας)
¨Αγιε μου Γιώργη αφέντη μου
κι αφέντη καβαλάρη
αρματωμένε μέ σπαθί
και μέ χρυσό κοντάρι.
¨Αγγελος εισαι στή θωριά
άγιος και στή νιότη
παρακαλώ σε βόηθα μας
άγιε στρατιώτη
Που έχουμε στή χώρα μας
ένα βαθύ πηγάδι
και κατοικάει ο δράκοντας
το τρομερό βυλάνι
Σταλιά νερό δεν έδινε
τόν κόσμο να δροσίσει
αν δέν του επηγαίνανε
άνθρωπο να δειπνήσει
Κι ερίξανε τα μπουλετιά
σε μιά βασιλοπούλα
πού είχε την η μάνα της
μόνη και μοναχούλα.

Χριστός Ανέστη από την Ένωση Μικρασιατών Φοιτητών

Καλό Πάσχα

 

Κώστας Βάρναλης (Πύργος Ανατολικής Ρωμυλίας 1884 – Αθήνα 1974):

Η μάνα του Χριστού

Α! πώς είχα σα μάνα κι εγώ λαχταρήσει
(ήταν όνειρο κι έμεινεν, άχνα και πάει)
σαν και τ’ άλλα σου αδέρφια να σ’ είχα γεννήσει
κι από δόξες αλάργα κι αλάργ’ από μίση!
[...]
Πώς αδύναμη στάθηκε τόσο η καρδιά σου
στα λαμπρά Γεροσόλυμα Καίσαρας νά ’μπεις!
Αν τα πλήθη αλαλάζανε ξώφρενα (αλιά σου!)
δεν ηξέραν ακόμα ούτε ποιο τ’ όνομά σου!
[...]
κι όσο ο γήλιος να πέσει και νά ’ρθει το δείλι,
το σταυρό σου καρφώσαν κι οχτροί σου κι οι φίλοι.
 
Μα γιατί να σταθείς να σε πιάσουν! Κι ακόμα,
σα ρωτήσανε: «Ποιος ο Χριστός;», τι ’πες «Νά με»!
Αχ! δεν ξέρει τι λέει το πικρό μου το στόμα!
Τριάντα χρόνια παιδί μου δε σ’ έμαθ’ ακόμα…

Παρέλαση 25ης Μαρτίου 2009

Η Ένωση Μικρασιατών Φοιτητών παρούσα για μια ακόμη χρονιά στην παρέλαση για την επέτειο της 25ης Μαρτίου, στη Θεσσαλονίκη.

Στιγμιότυπο από την παρουσία της Ένωσης Μικρασιατών Φοιτητών στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2009.

Στο άγαλμα του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Η Επανάσταση του 1821 με σμυρναίικο λάβαρο

Το λάβαρο της Αγίας Λαύρας που υψώθηκε το 1821 - Κέντημένο απο σμυρναίικα χέρια.

Η Επανάσταση του Μάρτη του 1821 ξεκίνησε με την ύψωση του λαβάρου στη Μονή της Αγίας Λαύρας. Λιγότερο γνωστό είναι πως το χρυσοκέντητο ύφασμα που χρησιμοποιήθηκε ως λάβαρο βρισκόταν αρχικά στην ωραία πύλη του τέμπλου της Μονής, απεικονίζει την Κοίμηση της Θεοτόκου και κεντήθηκε στη Σμύρνη. Η Σμύρνη άλλωστε ήταν γνωστή για τα υφάσματα και την υψηλής αισθητικής χρυσοκεντητική.

Αλλά δεν είχε μόνο αυτή τη συμβολή η μικρασιατική γη στην εθνική μας Παλιγγενεσία. Αξίζει να αναφερθεί πως πολλοί μικρασιάτες πήγαν στην Ρούμελη και το Μωριά για να συστρατευθούν και αυτοί με τους εκεί επαναστατημένους Έλληνες συμπατριώτες τους.

Η Σμύρνη μάλιστα και τα Μοσχονήσια είναι ενδεικτικά μερικές περιοχές που πλήρωσαν βαρύ φόρο αίματος, με σφαγές αμάχων που έγιναν σε αντίποινα για τον ξεσηκωμό των Ελλήνων.